ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ - ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ

Η Κίνηση Πολιτών Νίκαιας Ρέντη "κόντρα στο ρεύμα" καλεί όλους  
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ 

Την Δευτέρα 11/8/2014 το βράδυ στις 9,
 έξω από την πρεσβεία της Παλαιστίνης στο Νέο Ψυχικό ο 105.5 Στο Κόκκινο μαζί με την Ενωση Παλαιστινίων εργαζομένων στην Ελλάδα διοργανώνει συναυλία Αλληλεγγύης για τον Παλαιστινιακό Λαό 
με τον Βασίλη Λέκκα. 


 Ταυτόχρονα θα γίνεται συγκέντρωση ιατροφαρμακευτικού υλικού. 
Γιατί αυτή η.... Γάζα δεν χωράει άλλο αίμα...

ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

Με τις ευχές όλων μας να φτάσουν το γρηγορότερο δυνατόν ,αντιπροσωπεία της κίνησης "κόντρα στο ρεύμα"  παρέδωσε  εχθές στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού τα φάρμακα και το υγειονομικό υλικό που συγκεντρώσαμε στην εκδήλωση της Τετάρτης .



Εκεί διαπιστώσαμε την δουλειά που κάνουν οι εθελοντές του κοινωνικού ιατρείου και την βοήθεια που θέλουν .


Χιλιάδες κουτιά φάρμακα πρέπει να ταξινομηθούν να πακεταριστούν για να σταλούν στον προορισμό τους ασφαλή .


Επειδή οι ευχές είναι καλές αλλά δεν φτάνουν από μόνες τους 

Λόγω του όγκου της δουλειάς υπάρχει μεγάλη ανάγκη εθελοντών για 

διαλογή και ταξινόμηση των 

φαρμάκων στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού για όσο 

διάστημα διαρκεί η καμπάνια. Οι διαθέσιμοι μπορούν να επικοινωνούν 

στο τηλέφωνο 210-9631-950 ή στο email: mkiellinikou@gmail.com.

Καλούμε όσους φίλους - λες μέλη της κίνησης Πολίτες της Νίκαιας και 

του Ρέντη μπορούν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα να επικοινωνήσουν 

με το κοινωνικό ιατρείο Ελληνικού για περισσότερες λεπτομέρειες 

ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ ΤΗς ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

Με μεγάλη συμμετοχή αλληλέγγυων Πολιτών συντρόφων  συναγωνιστών και Πολιτών έγινε σήμερα 6/8/2014 η εκδήλωση αλληλεγγύης για τον δοκιμαζόμενο Λαό της Παλαιστίνης μαζί με την συλλογή φαρμάκων και υγειονομικού υλικού που θα σταλεί μαζί με την αποστολή του Μητροπολιτικού ιατρείου Ελληνικού στην Γάζα.
Ο Κώστας Παπαδόπουλος επικεφαλής της κίνησης μαζί με τους Ρισμάουι Νόρμα εκ μέρους του Συλλόγου AL AWDA για το δικαίωμα τη επιστροφής των Παλαιστινίων Προσφύγων και ο Μιχιάρ Εgtami εκ μέρους του συλλόγου εργαζομένων Παλαιστινίων στην Ελλάδα.


Λόγω της βροχής η εκδήλωση έγινε στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ Νίκαιας , δυστυχώς ο κλειστός περιορισμένος  χώρος άφησε πολλούς φίλους εκτός  εκδήλωσης .
Η ανταπόκριση των οποίων ήταν κάτι που δεν το περιμέναμε .


όλα τα φάρμακα και το υγειονομικό υλικό θα σταλεί τις επόμενες μέρες στο Μητροπολιτικό ιατρείο Ελληνικού για να σταλεί με την αποστολή στην Γάζα.
Ευχαριστούμε όλους τους αλληλέγγυους συμπολίτες μας για την ανταπόκριση τους στο κάλεσμα της Κίνησης συνεχίζουμε την ενεργό συμπαράσταση μας στον δοκιμαζόμενο Λαό της Παλαιστίνης το επόμενο ραντεβού είναι της Παρασκευή στο Σύνταγμα με λαμπαδηφορία μέχρι της Ακρόπολη και στις  11/8 στην συναυλία συμπαράστασης έξω από την πρεσβεία της Παλαιστίνης .

Μπράιαν Ινο:Ανοιχτή επιστολή του βρετανου μουσικού που ανήρτησε στο Διαδίκτυο

Μπράιαν Ινο: Είναι δυνατόν η Δύση να στηρίζει την εθνοκάθαρση στη Γάζα;

Ανοιχτή επιστολή του βρετανου μουσικού που ανήρτησε στο Διαδίκτυο


Σε ανοιχτή επιστολή του προς την ιστοσελίδα του αμερικανού μουσικού και φίλου του Ντέιβιντ Μπερν με τίτλο «Η Γάζα και η απώλεια του πολιτισμού» ο βρετανός μουσικός Μπράιαν Ινο περιγράφει τη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ στη Γάζα ως εθνοκάθαρση και αναρωτιέται γιατί οι ΗΠΑ επιμένουν να στηρίζουν το Ισραήλ. Ο Ινο, που υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Roxy Music και συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως οι Ντέιβιντ Μπάουι, Talking Heads και U2, υποστηρίζει πως η αφορμή για να συγγράψει αυτό το γράμμα διαμαρτυρίας υπήρξε η φωτογραφία ενός Παλαιστινίου που μετέφερε το νεκρό του παιδί.

Ακολουθεί η επιστολή:
«Εχω την αίσθηση ότι σπάω έναν ανείπωτο κανόνα με αυτή την επιστολή, αλλά δεν μπορώ να σιωπήσω άλλο. Σήμερα είδα έναν παλαιστίνιο άνδρα να κλαίει κρατώντας μια πλαστική τσάντα μεταφοράς κρέατος. Ηταν ο γιος του. Είχε "τεμαχιστεί" (όρος που χρησιμοποίησε το νοσοκομείο) από μια ισραηλινή πυραυλική επίθεση - προφανώς με το νέο τους όπλο, τις βόμβες flechette. Ισως γνωρίζετε τι είναι αυτό το όπλο - εκατοντάδες μικρά βελάκια από χάλυβα συσκευάζονται γύρω από εκρηκτικά και σκίζουν τη σάρκα. Το αγόρι ήταν ο Μοχάμεντ Καλάφ αλ Ναουάσρα. Ηταν τεσσάρων ετών.

Ξαφνικά σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να ήταν ένα από τα παιδιά μου στην τσάντα και αυτή η σκέψη με αναστάτωσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τον τελευταίο καιρό.

Τότε διάβασα ότι ο ΟΗΕ είχε δηλώσει πως το Ισραήλ θα μπορούσε να είναι ένοχο για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα και θέλησε να ξεκινήσει μια επιτροπή γι' αυτό. Η Αμερική δεν θα συναινέσει για τη σύστασή της.

Τι συμβαίνει στην Αμερική; Ξέρω από την εμπειρία μου πόσο διαστρεβλωμένες παρουσιάζονται οι ειδήσεις σας και πόσο λίγα θα έχετε ακούσει για την άλλη πλευρά αυτής της ιστορίας. Αλλά, για όνομα του Θεού, δεν είναι δύσκολο να μάθετε. Γιατί η Αμερική συνεχίζει την τυφλή υποστήριξη της μονόπλευρης εθνοκάθαρσης; ΓΙΑΤΙ; Απλώς δεν το χωράει ο νους μου. Η Αμερική που ξέρω είναι συμπονετική, ανεκτική, δημιουργική, εκλεκτική και γενναιόδωρη. Οι αμερικανοί φίλοι μου συμβολίζουν αυτά τα πράγματα για μένα. Αλλά ποια Αμερική στηρίζει αυτόν τον φρικτό, μονόπλευρο, αποικιοκρατικό πόλεμο;

Επισκέφθηκα πέρυσι το Ισραήλ με τη Μαίρη, μια φίλη μου, η αδελφή της οποίας εργάζεται για τη UNRWA, την υπηρεσία του ΟΗΕ για τους παλαιστίνιους πρόσφυγες. Ανέλαβαν να μας ξεναγήσουν ο Παλαιστίνιος Σαντί, ο οποίος είναι σύζυγος της αδελφής της και επαγγελματίας ξεναγός, και ο Ορεν Γιακόμποβιτς, ένας ισραηλινός Εβραίος που αποχώρησε από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις διότι αρνήθηκε να υπακούσει διαταγές και να βιαιοπραγήσει επάνω σε παλαιστίνιους αιχμαλώτους. Είδαμε τρομακτικές σκηνές: σπίτια Παλαιστινίων να περικλείονται από συρματόπλεγμα και μεγάλα καδρόνια προκειμένου να εμποδίζουν τους εποίκους από το να ρίχνουν περιττώματα, ούρα και χρησιμοποιημένες σερβιέτες στους κατοίκους. Παιδιά Παλαιστινίων στον δρόμο τους προς το σχολείο να ξυλοκοπούνται με ρόπαλα του μπέιζμπολ από ισραηλινά παιδιά υπό τις επιδοκιμασίες και το χειροκρότημα των γονιών τους. Ενα ολόκληρο χωριό υπό έξωση, με τους κατοίκους να διαμένουν σε σπηλιές και τρεις οικογένειες εποίκων να έχουν καταλάβει τη γη τους. Εναν εβραϊκό οικισμό στην κορυφή ενός λόφου που έστελνε τα λύματα της αποχέτευσής του απευθείας στα χωράφια των Παλαιστινίων παρακάτω. Τα σημεία ελέγχου και όλες τις ατελείωτες καθημερινές ταπεινώσεις.

Σκεφτόμουν από μέσα μου: "Οι Αμερικανοί το ανέχονται πραγματικά αυτό; Νομίζουν πως είναι εντάξει; Ή μήπως απλά δεν γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει;". Ωστόσο αυτό που πραγματικά με απασχολεί είναι το δάσος και όχι το δέντρο: είτε μας αρέσει είτε όχι, στα μάτια της πλειονότητας του κόσμου, η Αμερική αντιπροσωπεύει τη Δύση. Οπότε είναι η Δύση αυτή που στηρίζει αυτόν τον πόλεμο, παρά τις όποιες διακηρύξεις περί ηθικής και δημοκρατίας. Φοβούμαι λοιπόν ότι όλα τα πολιτισμικά επιτεύγματα του Διαφωτισμού και του δυτικού πολιτισμού έχουν απαξιωθεί από αυτή την κατάφωρη υποκρισία. Ο πόλεμος αυτός δεν έχει καμία ηθική δικαιολογία που να μπορώ να δω - ούτε καν μια πραγματιστική αξία με την έννοια της "ρεαλπολιτίκ" του Χένρι Κίσινγκερ. Απλώς κάνει όλους εμάς να φαινόμαστε κακοί.

Λυπάμαι που σας επιβαρύνω με όλο αυτό. Ξέρω ότι είστε απασχολημένοι, ίσως και αλλεργικοί στην πολιτική, αλλά αυτό είναι πέρα από την πολιτική. Είναι η σπατάλη του πολιτισμικού κεφαλαίου που έχουμε δημιουργήσει από γενιά σε γενιά. Σας διαβεβαιώνω ότι καμία από τις ερωτήσεις σε αυτό το e-mail δεν είναι ρητορική: όντως δεν καταλαβαίνω και εύχομαι να μπορούσα».

Ένας εραστής από την Παλαιστίνη

Ένας εραστής από την Παλαιστίνη

Σαν ένα αγκάθι στην καρδιά μου είναι τα μάτια σου
που με σκίζουν και ακόμα τα λατρεύω
Τα προστατεύω από την καταιγίδα
αλλά τα διαπερνά πάντα η νύχτα και ο πόνος
Με την πληγή τους φωτίζουν χιλιάδες αστέρια
και το παρόν μου γεννάει το μέλλον τους
πιο ακριβό ακόμα και από την ύπαρξή μου
όταν τα μάτια μας συναντήθηκαν πίσω από την πύλη

- Θα πρέπει κάποτε να ήμασταν δίδυμοι -
Τα λόγια σου ήταν πάντα το τραγούδι
που προσπαθούσα να θυμηθώ ξανά
όταν ο Χειμώνας ξάπλωνε στα χείλη σου
και όλες οι λέξεις σου πέταγαν μακριά σαν χελιδόνια

Η πόρτα μου λοιπόν και τα χειμερινά σου όρια ..

Μέχρι που πέταξα μακριά και εγώ
πίσω από σένα , λαχταρώντας εσένα ..
μέχρι που οι καθρέφτες μας όλοι έσπασαν 

και έμεινε μόνο ο θρήνος μας για την Πατρίδα
που τον φυτέψαμε στις χορδές μιας κιθάρας
πάνω από την στέγη της καταστροφής μας
να παίζει για παραμορφωμένα φεγγάρια και πέτρες
αλλά ξέχασα ποιανού φωνή ήταν αυτή
- αν ήταν της φυγής σου ή της σιωπής μου -
που σκούριασε την κιθάρα μας για πάντα

Σε είδα πρόσφατα στο λιμάνι
‘Ενας μοναχικός ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές ή συγγενείς
Έτρεξα πίσω σου σαν ορφανός
που αναζητά διψασμένος την σοφία των προγόνων του
Πως μπορείς να εξορίσεις έναν καρπό
σε μια φυλακή ή σε ένα λιμάνι χωρίς επιστροφή
αφού όπου κι αν πάει θα έχει μαζί του
την γεύση του χώματος και της επιθυμίας
πάντα ανθισμένα μέσα του ?

Έγραψα στο ημερολόγιό μου :
“Λατρεύω τα πορτοκάλια και σιχαίνομαι τα λιμάνια …”
Και συνέχισα : “.. στάθηκα στο λιμάνι
ο χειμώνας τώρα πια είχε σκεπάσει τα πάντα
έχω μόνο τις φλούδες από τα πορτοκάλια
και πίσω μου μια ολόκληρη έρημο

Σε είδα στα κοφτερά βράχια των έρημων βουνών
σαν έναν άυπνο βοσκό κυνηγημένο
που ανάμεσα στα ερείπια και τα χαλάσματα
είχες γίνει ο κήπος μου και εγώ ήμουν ένας ξένος …
Χτυπούσα την πόρτα
Χτυπούσα την καρδιά μου …
Την πόρτα , το παράθυρο , το τσιμέντο και τις πέτρες ..
Σηκώθηκε ..
Το ορκίζομαι !!

Θα υφάνω ένα μαντήλι από βλεφαρίδες
σαν ένα ποίημα για τα μάτια σου
και θα γράψω κάτι που θα έχει μεγαλύτερη αξία
από τους Μάρτυρες και τα φιλιά ..

Ήταν Παλαιστίνιος και συνεχίζει να είναι !!
Άφησε όλες τις πόρτες ανοιχτές στην Καταιγίδα
Παρθένος σύντροφος και πιστό στάρι
Παλαιστινιακά είναι τα μάτια σου και τα τατουάζ σου
Παλαιστίνιος θα είναι πάντα το όνομά σου
Παλαιστινιακά είναι τα όνειρα και οι ανησυχίες σου
Παλαιστινιακό είναι το μαντήλι σου , τα ρούχα και το σώμα σου
Παλαιστινιακή είναι η φωνή , οι λέξεις και η σιωπή σου
Παλαιστίνιος μπροστά στη ζωή και τον θάνατο

Έτσι θα σε κρατήσω για πάντα μέσα στις σελίδες
των παλιών μου βιβλίων .. 

σαν την φωτιά για τα τραγούδια μου
σαν την φωτιά για τα τραγούδια μου

Mahmoud Darwish 

Μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα Ελληνικά απο τον Νίκο Αγαπάκη για την εκδήλωση της Τετάρτης .