Πρωτοβουλία για έναν Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη στις γειτονιές του Πειραιά.

Πρωτοβουλία για έναν Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη στις γειτονιές του Πειραιά.

 
 Όλοι εμείς που ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου Δραπετσώνας ,συζητήσαμε για τη συγκρότηση μιας πρωτοβουλίας που θα αναλάβει την οργάνωση ενός Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη  με πολύμορφες δράσεις στις γειτονιές μας. Οι συλλογικότητες, τα σωματεία, οι μαζικοί φορείς , οι αντιφασίστες μέσα από μια δημιουργική συζήτηση, όπου όλοι επισήμαναν την ανάγκη να ριζώσει το αντιφασιστικό κίνημα στις γειτονιές καταλήξαμε στα εξής:
   Το Σεπτέμβρη  θα συμπληρωθεί ένας χρόνος από την εν ψυχρώ δολοφονία του Κερατσινιώτη αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα, από τάγμα εφόδου της χρυσής αυγής, μια  μαύρη επέτειος που αποτελεί ένα σημαντικότατο πολιτικό ορόσημο για το αντιφασιστικό κίνημα στην περιοχή μας αλλά και  γενικότερα. Προχωράμε στην οργάνωση μήνα αντιφασιστικής δράσης στις γειτονιές. Η πρωτοβουλία θα επιδιώξει να δοθεί συνέχεια των δράσεων και μετά το Σεπτέμβρη, με αφορμή τα 70 χρόνια από τη μάχη της ηλεκτρικής, την 28η Οκτώβρη, και την διεθνή μέρα αντιφασιστικής δράσης στις 8 Νοέμβρη.
Μέσα από τις δράσεις αυτές ένα αντιφασιστικό κίνημα πρέπει να επιδιώκει:
·         Να αποκαλύπτει τον πραγματικό ρόλο της ΧΑ και της φασιστικής ιδεολογίας που είναι η πιο βάρβαρη έκφραση του καπιταλισμού, οι νέοι δουλέμποροι των αγορών και των τραπεζών. Να αποκαλύπτει την στενή σχέση της φασιστικής ΧΑ με τους εφοπλιστές, το κεφάλαιο, την εργοδοσία, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της αστυνομίας και του στρατού.
·         Να έχει ξεκάθαρο μέτωπο ενάντια στις αιτίες που μπολιάζουν τις φασιστικές ιδέες στην κοινωνία. Και οι αιτίες δεν είναι άλλες από τις πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ που υπηρετούν πιστά η  συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Πολιτικές που όχι μόνο εξαθλιώνουν τον κόσμο με τα μνημόνια και τις αντιλαικές πολιτικές τους, δολοφονούν και εν ψυχρώ στη Λαμπεντούζα και στο Φαρμακονήσι.
Ένας τέτοιος αντιφασιστικός συντονισμός πρέπει να είναι άρρηκτα δεμένος με το λαϊκό εργατικό κίνημα και τις διεκδικήσεις του.
·         Να αντισταθεί στην φασιστική παρουσία σε χώρους δουλειάς, συλλόγους, σχολεία, στις γειτονιές μας. Να μην τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί. Να αποτρέψουμε κάθε εμφάνιση και δράση των απογόνων του Χίτλερ.
·         Να απονομιμοποιηθούν στη λαϊκή συνείδηση και τη νεολαία, οι ιδέες των φασιστών. Να διώξουμε το δηλητήριο της φασιστικής ιδεολογίας αναπτύσσοντας αντιφασιστικές συνειδήσεις προβάλλοντας την  αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη, τη συλλογικότητα και τον αγώνα.
·         Να υψώσουμε πύργο ατίθασο απέναντι στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, προτάσσοντας τον κοινό αγώνα  ντόπιων και ξένων εργατών.
·         Να οργανώσουμε και να ξεδιπλώσουμε σε κάθε σχολείο, σε κάθε γειτονιά, ανάμεσα στους χιλιάδες άνεργους, παντού, μια αντεπίθεση, λαϊκού πολιτισμού και ιστορικής μνήμης.
·         Να προσεγγίσουμε με κάθε δυνατό τρόπο τους άνεργους της περιοχής μας. Να μην επιτρέψουμε να τους θεωρούν εύκολη λεία οι φασίστες. Στηρίζουμε και είμαστε μπροστά σε όλες τις διεκδικήσεις εργαζόμενων και άνεργων. Δε θα τους χαρίσουμε σε κανένα φασίστα.
·         Να απαιτεί την τιμωρία των δολοφόνων του Π. Φύσσα και της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Να κλείσουν παντού τα γραφεία της χρυσής αυγής.
·         Να αποδείξει στην πράξη ότι μόνο το εργατικό-λαϊκό κίνημα μπορεί και πρέπει να ξεριζώσει τον φασισμό και τους φασίστες από τις γειτονιές μας χωρίς αναμονή και ανάθεση κόντρα στις λογικές δημοκρατικών τόξων και «δύο άκρων». Χωρίς να αφήνει την υπόθεση στον όψιμο κρατικό αντιφασισμό.
   Η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι αγώνας ενάντια στην κρατική καταστολή που εκδηλώνεται με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις επιστρατεύσεις ολόκληρων κλάδων εργαζομένων, τις φυλακές υψίστης ασφαλείας και όπου δεν φτάνουν αυτά την εμφάνιση στο προσκήνιο ιδιωτικών στρατών για να προστατεύσουν τα συμφέροντα διαπλεκόμενων μεγαλοεπιχειρηματιών.
   Στην προσπάθεια μας αυτή καλούμε κάθε συλλογικότητα, κάθε σωματείο, σύλλογο, μαθητική κοινότητα, τους γονείς, τους δασκάλους, τις αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές κινήσεις, αλλά και τον κάθε εργαζόμενο, άνεργο, αντιφασίστα να συμβάλει στην διοργάνωση και την επιτυχία του αντιφασιστικού Σεπτέμβρη στις γειτονιές.
      Κεντρικό ρόλο στον αντιφασιστικό Σεπτέμβρη θα έχει η διεξαγωγή μεγάλης παναθηναϊκής κινητοποίησης την Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη στο Κερατσίνι. Οι δράσεις μπορούν να είναι πολύπλευρες με αιχμή την προσπάθεια, μέσα από αυτές να καταφέρουμε την επαφή με τους μαθητές, τους νέους, τους ανέργους και τον κόσμο της γειτονιάς. Τέτοιες εκδηλώσεις μπορούν να είναι:  Συναυλίες ερασιτεχνικών σχημάτων, θεατρικές παραστάσεις, προβολές ταινιών- ντοκιμαντέρ, αντιφασιστικές συζητήσεις, εκθέσεις βιβλίου, κ.α. μαζί με την επιδίωξη να γίνει και μια μεγάλη συναυλία, μετά από ανοιχτό κάλεσμα προς καλλιτέχνες, έγκαιρα, ταυτόχρονα με την ανακοίνωση των δράσεων.

Καλούμε όλους τους αντιφασίστες, όλες τις συλλογικότητες σε ανοιχτή συνέλευση για την οριστικοποίηση των δράσεων, και των εκδηλώσεων που θα οργανωθούν στη διάρκεια του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη.
ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΙΟΥΛΗ 8.00μμ
στο στέκι της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου Δραπετσώνας
(Λεωφ. Δημοκρατίας & Μιαούλη 1, πλατεία Λαού)
 Η πρωτοβουλία εκτός της κοινής καμπάνιας και του συντονισμού, θα στηρίξει με κάθε τρόπο δράσεις σωματείων και συλλογικοτήτων σε επιμέρους χώρους, όπως σε σχολεία, ΟΑΕΔ, Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, Λιμάνι κτλ.

Πρωτοβουλία για έναν Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη στις γειτονιές του Πειραιά

Ξανακάνουν χαβούζα τη Δραπετσώνα




Από το  "Έθνος της Κυριακής"  ένα ιδιαίτερα ενδιαφερον άρθρο για την περιοχή της πρώην βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας. 
 Στο άρθρο γίνεται ανάλυση των όσων έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα στην περιοχή και υπάρχουν δηλώσεις του νέου δημάρχου, του νέου Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά και του αρχιτέκτονα Γ. Ανδρεαδάκη, υποψηφίου του "άλλου δρόμου" στις τελευταίες εκλογές.
Μεταξύ των άλλων, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και οι δηλώσεις του νέου δημάρχου, ο οποίος, αφού καταγγέλει την ανατροπή των περιβαλλοντικών όρων που επιτρέπει στη μονάδα πετρελαιοειδών να συνεχίσει να ρυπαίνει την περιοχή, δηλώνει για πρώτη φορά, αν έχουν αποδοθεί σωστά αυτά που είπε, ότι θα ήθελε μητροπολιτικό πάρκο αφήνοντας ανοικτό ζήτημα να εξετάσει και άλλες λύσεις για να είναι οικονομικά βιώσιμο το εγχείρημα. Συγκεκριμένα ο νέος δήμαρχος λέει: «Σε άλλες εποχές θα έλεγα να φυτέψουμε παντού δέντρα. Θα μου άρεσε, αλλά ξέρω ότι δεν γίνεται. Θέλουμε όμως να μπορεί ο κόσμος να κατεβαίνει στη θάλασσα και να αξιοποιήσουμε τα κτίρια που είναι εγκληματικό να παραμένουν κουφάρια. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να δημιουργηθεί ένα βιομηχανικό μουσείο. Φυσικά θα πρέπει να εξετάσουμε και τις επιλογές που υπάρχουν για να είναι οικονομικά βιώσιμο»


ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΔΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ  
Σε περιβαλλοντική ωρολογιακή βόμβα μετατρέπεται για άλλη μια φορά η λιμενική και βιομηχανική ζώνη της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου, ακυρώνοντας όνειρα ετών των κατοίκων που ήλπιζαν να τη δουν να αναγεννιέται ως χώρος πρασίνου, άθλησης και πολιτιστικών δραστηριοτήτων. 

Ηδη από το τέλος του 2013 άρχισε να λειτουργεί ξανά η πρώην εγκατάσταση της BP, η οποία είχε αγοραστεί έναν χρόνο νωρίτερα από την εταιρεία «Oil One» προκαλώντας τεράστια ανησυχία στους φορείς και τους κατοίκους. Και αυτό, γιατί με αποφάσεις που πάρθηκαν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα δίνεται η δυνατότητα στην εταιρεία να αναπτύξει καταστροφική για το περιβάλλον δραστηριότητα. 
Συγκεκριμένα, τον περασμένο Αύγουστο με απόφαση των αρμόδιων φορέων τροποποιήθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι που ίσχυαν μέχρι τότε δίνοντας στην «Oil One» τη δυνατότητα αποθήκευσης 20.000 κυβικών μέτρων υγρών καυσίμων και 3.500 κυβικών μέτρων ορυκτελαίων. Εν τω μεταξύ, η εταιρεία πήρε άδεια ώστε να κατασκευάσει μονάδα επεξεργασίας υγρών πετρελαιοειδών αποβλήτων, για την οποία όλοι φοβούνται ότι θα μετατρέψει την περιοχή σε χαβούζα. 


 Επιπλέον, πριν από δύο μήνες η κυβέρνηση κατέθεσε το νομοσχέδιο για το ρυθμιστικό της Αθήνας, όπου αναφέρεται ρητά ότι στη βιομηχανική ζώνη του Κερατσινίου μπορεί να υπάρχει βιομηχανική χρήση. Η εξέλιξη αυτή βάζει τέλος στα σχέδια που γίνονταν τα τελευταία χρόνια για την ανάπλαση της περιοχής και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το κοινό αίσθημα των πολιτών που ζουν στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα.

Το ιστορικό



Το 2004, με το κλείσιμο της εγκατάστασης της BP, διακόπηκε οριστικά η βιομηχανική δραστηριότητα στα 640 στρέμματα της ζώνης που διήρκεσε σχεδόν έναν αιώνα και επιβάρυνε σημαντικά το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων. Η Βιομηχανία Λιπασμάτων, η ΑΓΕΤ Ηρακλής και η Mobil είχαν αποτελέσει παρελθόν αρκετά χρόνια νωρίτερα. Την τελευταία εξαετία εκπονήθηκαν αρκετά φιλόδοξα σχέδια, λιγότερο ή περισσότερο πραγματοποιήσιμα, για την ανάπλαση της περιοχής τα οποία περιελάμβαναν από τη δημιουργία ναυτιλιακού κέντρου μέχρι την κατασκευή πίστας Formula 1. Σε καμία περίπτωση δεν αναφερόταν, ωστόσο, νέα βιομηχανική δραστηριότητα που εικάζεται ότι θα οδηγήσει περιβαλλοντικά την περιοχή δεκαετίες πίσω.

Το όνειρο των κατοίκων του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας ήταν να μετατραπεί η έκταση των 640 στρεμμάτων σε μητροπολιτικό πάρκο, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής τους. Η λειτουργία των εγκαταστάσεων της Oil One βάζει τέλος στις προσδοκίες και προκαλεί έντονη ανησυχία για μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση.


  Μια βόλτα στη βιομηχανική ζώνη επιβεβαιώνει τον χαρακτηρισμό «αστική έρημος» που χρησιμοποιούν πολλοί κάτοικοι. Τα κουφάρια των παλιών εργοστασίων, τα εγκαταλειμμένα μηχανήματα και οι τσιμεντένιοι όγκοι δημιουργούν βαριά ατμόσφαιρα που δεν μετριάζεται από τη θέα στον Σαρωνικό. Ολοι, όμως, αναγνωρίζουν ότι αυτή είναι η ιστορία του τόπου τους.
«Η παλιά εγκατάσταση της BP αγοράστηκε από την εταιρεία Oil One του Δημήτρη Μελισσανίδη. Με φωτογραφικές διατάξεις, οι οποίες εφαρμόστηκαν με μεγάλη ταχύτητα, άλλαξαν οι περιβαλλοντικοί όροι και του δόθηκε η δυνατότητα να δημιουργήσει βιομηχανία επεξεργασίας και αποθήκευσης πετρελαιοειδών. Αυτή η βιομηχανία θα είναι καταστροφική για το ήδη επιβαρημένο περιβάλλον της περιοχής. Οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ τις προηγούμενες δεκαετίες πέθαιναν λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν. Αλλά δεν πέθαιναν πεινασμένοι γιατί υπήρχαν δουλειές. Δεν προκύπτει από κάπου ότι ο κ. Μελισσανίδης θα βοηθήσει την περιοχή μας και σίγουρα σε αυτή την υπόθεση δεν υπάρχει ούτε ψήγμα δικαιοσύνης» λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Κερατσινίου - Δραπετσώνας Χρήστος Βρεττάκος.

Ο νέος δήμαρχος Κερατσινίου - Δραπετσώνας, Χρ. Βρεττάκος, καταγγέλλει ότι η ανατροπή των περιβαλλοντικών όρων επιτρέπει στη μονάδα πετρελαιοειδών να συνεχίσει να ρυπαίνει την περιοχή.

Για τον κ. Βρεττάκο, η σωστή επιλογή δεν είναι ούτε η πίστα της Formula 1 ούτε οι ουρανοξύστες που θα κατασκευάζονταν αν προχωρούσε το ναυτιλιακό κέντρο. Προτιμά, όπως και πολλοί άλλοι, ένα μητροπολιτικό πάρκο με αξιοποίηση των βιομηχανικών κτισμάτων που αναδεικνύουν την ιστορία του τόπου και ήπιες χρήσεις για να χρηματοδοτείται η συντήρηση του. «Σε άλλες εποχές θα έλεγα να φυτέψουμε παντού δέντρα. Θα μου άρεσε, αλλά ξέρω ότι δεν γίνεται. Θέλουμε όμως να μπορεί ο κόσμος να κατεβαίνει στη θάλασσα και να αξιοποιήσουμε τα κτίρια που είναι εγκληματικό να παραμένουν κουφάρια. 
Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να δημιουργηθεί ένα βιομηχανικό μουσείο. Φυσικά θα πρέπει να εξετάσουμε και τις επιλογές που υπάρχουν για να είναι οικονομικά βιώσιμο», σημειώνει.

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΙΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ... 
Η αξιοποίηση «σκοντάφτει» στην πολυϊδιοκτησία

Ο αρχιτέκτονας Γιώργος Ανδρεαδάκης τονίζει ότι το Γκάζι είναι ένα καλό παράδειγμα για το πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η περιοχή. «Το παραλιακό μέτωπο είναι σημαντικό μέρος της βιομηχανικής εξέλιξης της πόλης. Τα κτίριά του πρέπει να διατηρηθούν ως χώροι μνήμης αλλά με σύγχρονες χρήσεις, όπως μουσεία κ.λπ. Οι καμινάδες είναι η ιστορία της πόλης μας και δεν μπορεί κανείς να τη σβήσει με μια γόμα...».

Εκτός από τις αναρίθμητες διαβεβαιώσεις που έχουν λάβει κατά καιρούς από επίσημα χείλη, οι φορείς και οι κάτοικοι της περιοχής επικαλούνται και παλαιότερη εισήγηση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδιασμού και Περιβάλλοντος Αθήνας που αφορούσε την τροποποίηση του πολεοδομικού σχεδίου του Κερατσινίου.

Τα παλιά βιομηχανικά κτίσματα πρέπει, σύμφωνα με τις προτάσεις των τοπικών φορέων, να μετατραπούν σε μουσεία και άλλους χώρους πολιτισμού, σύμφωνα με το πρότυπο που υιοθετήθηκε στο Γκάζι

Στην πρόταση του Ρυθμιστικού, η οποία διατυπώθηκε το 2010, αναφέρεται ότι η έκταση των 640 στρεμμάτων είχε ενταχθεί από το 1999 στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα TERRA ώστε να γίνει η ανάπλασή της.

«Είναι ζωτικής σημασίας πρόγραμμα τόσο για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής του δυτικού λεκανοπεδίου, με την ανάπτυξη υπερτοπικών δραστηριοτήτων και την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας περιβάλλοντος καθώς και διεξόδου αναψυχής προς το θαλάσσιο μέτωπο όσο και για την ενίσχυση της αναπτυξιακής πορείας της μητροπολιτικής Αθήνας» τονίζεται χαρακτηριστικά.


Στροφή 180 μοιρών.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Ανδρεαδάκης, ο Οργανισμός έκανε πρόσφατα στροφή 180 μοιρών και στο σχέδιο νόμου για το ρυθμιστικό της Αθήνας που αναμένεται να ψηφιστεί γίνεται σαφής αναφορά για χρήσεις «μη οχλούσας βιομηχανίας και βιοτεχνίας». Οι «φωτογραφικές» και «σκανδαλώδεις», όπως τις χαρακτηρίζει ο κ. Βρεττάκος, ρυθμίσεις δεν είναι το μοναδικό εμπόδιο, αφού για να γίνει οποιαδήποτε αξιοποίηση των 640 στρεμμάτων πρέπει να αντιμετωπιστεί και το πρόβλημα της πολυϊδιοκτησίας. Η έκταση που ανήκε κάποτε στη Βιομηχανία Λιπασμάτων έχει περάσει στην Εθνική Τράπεζα, ενώ αυτή της ΑΓΕΤ Ηρακλής στην Lafarge. «Μερίδια» κατέχουν επίσης ο ΟΛΠ και η ΕΥΔΑΠ. «Χρειάζεται πολιτική βούληση για να λυθεί αυτό το πρόβλημα. Αν δεν επιτραπεί η βιομηχανική χρήση, ο κ. Μελισσανίδης και οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες δεν θα είχαν συμφέρον να κρατήσουν τις εγκαταστάσεις» λέει ο νέος δήμαρχος.

Οι κάτοικοι της περιοχής δεν σκοπεύουν να μείνουν απαθείς παρατηρητές της νέας υποβάθμισης του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας και σχεδιάζουν να αντιδράσουν δυναμικά. Μια πρώτη συμβολική κίνηση θα είναι η τελετή ορκωμοσίας της νέας δημοτικής αρχής.

Γιώργος Γαβρίλης (Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά)
Δεν θα γίνει αποδεκτό από εμάς το έγκλημα

Τα τελευταία χρόνια είδαν το φως της δημοσιότητας διάφορες μακέτες για την ανάπλαση της βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας - Κερατσινίου. Ενα όραμα που, τελικά, μένει στη... μακέτα.

Με δήλωσή του στο «Εθνος της Κυριακής», ο Γιώργος Γαβρίλης, νέος αντιπεριφερειάρχης Πειραιά, σημειώνει ότι «τα 640 στρέμματα της λιμενοβιομηχανικής Δραπετσώνας- Κερατσινίου είναι το 'μικρό Ελληνικό' της περιοχής του Πειραιά. Για περισσότερα από 10 χρόνια οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής διεκδικούν μια ανάπλαση, με πολύ πράσινο και χώρους αναψυχής, προς όφελος των πόλεων, ώστε να αποκτήσουν, επιτέλους, πρόσβαση στη θάλασσα. 
Δυστυχώς, όμως, αντί για ανάπλαση φιλική προς το περιβάλλον, η κυβέρνηση επέτρεψε με σκανδαλώδεις διαδικασίες την αλλαγή χρήσης για τη μετατροπή του χώρου σε μια χαβούζα παραλαβής αποβλήτων πλοίων, ακόμα και εξαιρετικά επικίνδυνων, δίπλα στα οποία μόνο ανάλογες ρυπογόνες δραστηριότητες μπορεί να αναπτυχθούν. 
Αποτέλεσμα είναι να καταδικάζεται σε ολοκληρωτική υποβάθμιση η περιοχή του Πειραιά. Είναι αποκαλυπτικό του μέλλοντος που επιφυλάσσουν για την περιοχή εάν υλοποιηθούν αυτά τα σχέδια ότι στον χώρο θα υπάρχουν 4 δεξαμενές καυσίμων χωρητικότητας 20.695 κυβικών μέτρων, θα γίνεται παραγωγή ορυκτελαίων και επεξεργασία αποβλήτων, όπως λάσπες γεωτρήσεων, απόβλητα πλοίων, ακόμα και λάσπες με επικίνδυνες ουσίες. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από τη νέα περιφερειακή αυτοδιοίκηση και μαζί με τους δήμους της περιοχής θα αγωνιστούμε για να αποτρέψουμε αυτό το έγκλημα. 
Εκτός, όμως, από το "μικρό Ελληνικό", προτεραιότητά μας είναι να παραμείνει το λιμάνι του Πειραιά στο Δημόσιο, με όλες τις δραστηριότητές του, ώστε να γίνει ατμομηχανή ανάπτυξης. Τέλος, στην περιοχή μας, όπου η ανεργία ξεπερνάει κατά πολύ τον πανελλαδικό μέσο όρο, δεν μπορεί παρά να αποτελεί προτεραιότητα η ενίσχυση των κοινωνικών δομών για τη στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων».

ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ πηγή

Δήμαρχοι και περιφερειάρχες έντιμοι και χρηστοί διαχειριστές ή χρήσιμοι λαϊκοί αγωνιστές;


Του Γιώργου Χαρίση
Μπορεί όντως στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές να μην εκφράστηκε μια κοινωνική δυναμική ανατροπής, που θα οδηγούσε τα ψηφοδέλτια, που υποστήριξαν οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, στην ανάδειξη στη διοίκηση περισσότερων περιφερειών και δήμων, όμως το γεγονός ότι επικράτησαν στις περιφέρειες Αττικής και Ιωνίων Νήσων και σε αρκετούς δήμους της Αττικής και της περιφέρειας, μπορεί να ανοίξουν το δρόμο στη συγκρότηση ενός αυτοδιοικητικού – κοινωνικού μετώπου, που με όρους εξουσίας θα αντιπαρατεθούν απέναντι στη μνημονιακή πολιτική και τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Το σίγουρο είναι ότι το θεσμικό πλαίσιο που διέπει την τοπική αυτοδιοίκηση και η σημερινή μνημονιακή ασφυξία, στην οποία καλούνται να ασκήσουν την πολιτική τους οι νέοι αριστεροί δήμαρχοι και περιφερειάρχες, δεν τους δίνουν μεγάλα περιθώρια για να εφαρμόσουν μια εναλλακτική κοινωνική πολιτική, που να αντιστοιχεί σ’ ένα διαφορετικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης που οραματίζεται η Αριστερά.
Κινδυνεύουν λοιπόν να εγκλωβιστούν σε μια καθημερινή διαχείριση, να «πνιγούν» στη γραφειοκρατική χαρτούρα, που δεν θα τους διαχωρίζει από τους άλλους συναδέλφους τους και που θα δικαιολογούν την αδυναμία αντιμετώπισης των προβλημάτων, επιρρίπτοντας απλώς την ευθύνη στην κεντρική εξουσία και όχι και στην απουσία εναλλακτικού σχεδίου.
Στο τέλος θα μένει ως μοναδικό στοιχείο σύγκρισης η ανιδιοτέλειά τους και η προσπάθεια για χρηστή και διαφανή διαχείριση των υποθέσεων της τοπικής εξουσίας, στοιχείο όμως που ούτε μοναδικό προνόμιο των ανθρώπων της Αριστεράς είναι, ούτε πολύ περισσότερο συνιστά διαφορετική πολιτική, αντίθετα θα έλεγα επειδή θα παίζουν και εκτός έδρας, δεν θα είναι και οι καλύτεροι διαχειριστές.
Αν λοιπόν οι αριστερές τοπικές εξουσίες, κινηθούν στο πλαίσιο της νομιμότητας, όσον αφορά την άσκηση της πολιτικής και κινηματικά στην έκφραση μιας απλής κλασσικής διαμαρτυρίας και καταγγελίας απέναντι στην κυβερνητική εξουσία, τότε είναι σίγουρο ότι θα διαψεύσουν τις ελπίδες των πολιτών, που τους ψήφισαν και θα απογοητεύσουν τους οπαδούς, που επιθυμούν πιο ριζοσπαστικές ανατροπές και συγκρούσεις και περίμεναν απ’ τις αριστερές τοπικές διοικήσεις να αποτελέσουν τον πολιορκητικό κριό απέναντι στην κυβέρνηση του μνημονίου.
Σήμερα που η κοινωνία χειμάζει στη μνημονιακή βαρβαρότητα, που καλούνται πολλές φορές οι εργαζόμενοι και οι πολίτες σε ανυπακοή απέναντι σε προδήλως άδικα και ταξικά και αντισυνταγματικά ακόμη μέτρα, ο δρόμος που πρέπει να βαδίσουν οι αριστερές τοπικές αρχές είναι η συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου ανυπακοής και σύγκρουσης με τις μνημονιακές πολιτικές και την κεντρική εξουσία, που θα συμπεριλαμβάνουν την άρνηση εφαρμογής του αντεργατικού και αντικοινωνικού θεσμικού πλαισίου.
Αυτή η προσπάθεια αν γίνει σχεδιασμένα, με όρους μαζικούς, που είναι ρεαλιστικό να ξεπερνά ακόμη και τον αριθμό των δημάρχων και περιφερειαρχών της Αριστεράς, που θα στηρίζεται στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα των ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού και στους δημότες τους, τότε μπορεί να δημιουργήσει μια κρίσιμη δύναμη, που θα κάνει αδύνατη την άσκηση των κατασταλτικών μέτρων σε βάρος τους.
Αν η Αριστερά λοιπόν δεν θέλει απλά να κυβερνήσει, που ούτε αυτό θα κάνει αν δεν συμβιβαστεί, αλλά να αλλάξει τα πράγματα και να φέρει τα πάνω κάτω και τους εργαζόμενους στο προσκήνιο, τότε πρέπει στις σημερινές έκτακτες συνθήκες, που τμήματα της κοινωνίας μας βιώνουν την ανθρωπιστική κρίση, που καταργείται το εργατικό δίκαιο και μεταμορφώνεται η εργασία σε ζούγκλα και που η χώρα μας και ο δημόσιος πλούτος εκποιείται στους δανειστές, να χρησιμοποιήσει όλους τους μοχλούς εξουσίας και κυρίως να στηριχθεί στο λαϊκό παράγοντα, για να ασκήσει μια άλλη εργατική-λαϊκή εξουσία από τα κάτω, που θα αποτελέσουν παράλληλα και τα φύτρα μιας άλλης μορφής κοινωνικής οργάνωσης.
Αυτό σημαίνει πρώτον ότι θα αρνηθούν τις απολύσεις, την ψευτοαξιολόγηση, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και τις «Κοινωνικές» Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ), θα εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης των κοινωνικών συνεπειών του μνημονίου έτσι ώστε να μην υπάρχει πολίτης στην επικράτειά τους, που να στερείται ρεύματος και νερού, να μην έχει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας, να μην έχει φαγητό και στέγη ή να κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του και δεύτερον ότι θα τεθούν απέναντι στην πολιτική εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και της ιδιωτικοποίησης-εμπορευματοποίησης των βασικών κοινωνικών αγαθών, αποτρέποντας το ξεπούλημά τους.
Για να γίνουν όμως αυτά δεν θα πρέπει να αφαιθεί ο κάθε δήμαρχος και περιφερειάρχης να αντιμετωπίσει από μόνος του τα προβλήματα, αλλά να ενταχθούν σε ένα συνολικό σχέδιο της Αριστεράς, που θα πάρει παλλαϊκές και πανευρωπαϊκές διαστάσεις και έτσι από πειραματόζωο ο ελληνικός λαός να μετατραπεί σε αρχιτέκτονας νέων ριζοσπαστικών δρόμων με σοσιαλιστικό ορίζοντα.
 http://ergasianet.gr

Όχι στο ξεπούλημα της ΔΕΗ. Όλοι στο παναττικό συλλαλητήριο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ την Πέμπτη 3 Ιούλη 2014

Η Κίνηση Πολιτών Νίκαιας Ρέντη "κόντρα στο ρεύμα" καλεί όλους τους Πολίτες  να συμμετέχουν μαζικά στο Παν αττικό συλλαλητήριο, που διοργανώνει η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, την Πέμπτη 3 Ιουλίου, στις 19:00, έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στην οδό Χαλκοκονδύλη 30.
Η διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ, αποτελεί έγκλημα διαρκείας, αφού παραδίδει το στρατηγικό κλάδο της ηλεκτρικής ενέργειας σε ιδιώτες, εκποιεί μισοτιμής το δημόσιο πλούτο στα διεθνές κεφάλαιο και καταδικάζει μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού να στερείται ενός βασικού κοινωνικού αγαθού, του ηλεκτρικού ρεύματος!
«Η Ενέργεια είναι  δημόσιο αγαθό», όπως είναι το  νερό και ο υπόγειος πλούτος, γι αυτό  και η πολιτεία, έχει υποχρέωση να είναι προσιτό σε όλο το λαό.



Η επιλογή ιδιωτικοποίησης ΑΔΜΗΕ και τώρα της διάλυσης της ΔΕΗ, εντάσσεται  στην στρατηγική διάλυσης και παράδοσης συνολικά  της ΔΕΗ σε συγκεκριμένα  συμφέροντα (Μυτιληναίος, Λάτσης, Κοπελούζος, Βαρδινογιάννης, Περιστέρης), τα οποία την τελευταία δεκαετία έχουν διεισδύσει και κερδοσκοπούν στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στο πλαίσιο της απελευθέρωσης της αγοράς.
Η κυβέρνηση μετά την ψήφιση του νόμου για την εκποίηση του ΑΔΜΗΕ, προχωρά με κατεπείγουσα διαδικασία (διαβούλευση μόνο 5 ημερών) στην εκποίηση του 30% του παραγωγικού δυναμικού και των πελατών της ΔΕΗ. 
Είναι ξεκάθαρο πως με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο,  χαρίζεται, στους ιδιώτες , δημόσια περιουσία ανυπολόγιστης αξίας.  Οι πιο σύγχρονες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, υδροηλεκτρικά, ορυχεία, δικαιώματα στους λιγνίτες αλλά και την διαχείριση των υδάτων!!!.

Συνολικά παραδίδονται μονάδες συνολικής ισχύος 2.768 μεγαβάτ {2318 εν λειτουργία συν την άδεια παραγωγής για τη μονάδα Φλώρινας (Μελίτης) 2 }.


Με άλλα λόγια: Έτοιμη περιουσία, έτοιμη δουλειά, σίγουρη κερδοφορία.


Αυτό το νομοθέτημα προβάλλεται σαν μεταρρύθμιση αλλά ουσιαστικά πρόκειται για απορύθμιση

Με το νομοσχέδιο αυτό ολοκληρώνεται το ξεπούλημα της ΔΕΗ, ολοκληρώνεται ένα έγκλημα σε βάρος της κοινωνίας και της ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση, με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της τελευταίας περιόδου  ξεπληρώνει  «ομόλογα» για τα οποία έχει δεσμεύσεις σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για την «Μικρή ΔΕΗ» δίνει την  χαριστική βολή σε κάθε δημόσια παρουσία σήμερα, ειδικά στον νευραλγικό κλάδο της ενέργειας. προκειμένου να αλώσουν οι ιδιώτες πλήρως τον στρατηγικό αυτό τομέα.

Η ΔΕΗ δημιουργήθηκε με τον ιδρώτα και το αίμα των εργαζομένων της και του Ελληνικού λαού και δεν θα επιτρέψουμε να την ξεπουλήσουν.